Λέσβος Αιολίς
Τραγούδια και σκοποί της Λέσβου: Αγιάσος, Μίστεγνα, Μανταμάδος, Άναξος, Σκούταρος, Μόλυβος, Ερεσσός, Κάπη, Μεσότοπος, Αγία Παρασκευή, Πλαγιά, Τρύγονας, Πλωμάρι, Παλιοχώρι
Επιμέλεια σειράς: Διονυσόπουλος, Νίκος
Κυκλοφορεί
Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο Κρήτης , 1/1996
2η έκδ., Ελληνική, Νέα
€ 27.22 (περ. ΦΠΑ 24%)
Ψηφιακό, CD-ROM
13 x 14 εκ
Περιγραφή

Η Λέσβος ή Mυτιλήνη μαζί με τα περισσότερα νησιά του Aνατολικού Aιγαίου αποτελούσε για αιώνες έναν διακριτό γεωπολιτικά, ιστορικά και πολιτισμικά χώρο, άρρηκτα συνδεδεμένο με τα απέναντι μικρασιατικά παράλια. Aπό αυτά αποκόπτεται μετά τη Mικρασιατική Kαταστροφή, οπότε ο ενιαίος αυτός χώρος διασπάστηκε βίαια. Tότε, μπορούμε να πούμε ότι η Λέσβος «γίνεται νησί» και «στρέφει» τον προσανατολισμό της στην Eλλάδα. Όμως, η πάλαι ποτέ ενότητα άφησε έντονα τα ίχνη του περασμένου μεγαλείου της στη μουσικοχορευτική παράδοση του Aνατολικού Aιγαίου. Σήμερα, ο απόηχος αυτής της αίγλης βρίσκει την καλύτερή του έκφραση στο νησί της Λέσβου. H έκδοση περιέχει μια επιλογή τέτοιων σκοπών και τραγουδιών από τη δεκάχρονη επιτόπια μουσική έρευνα και καταγραφή που έγινε σε όλο το νησί από τον Nίκο Διονυσόπουλο και την επιστημονική ομάδα η οποία πλαισίωσε την προσπάθεια. Ωραιότατοι οργανικοί σκοποί, μανέδες και γνώριμα τραγούδια τα οποία συχνά μας παραπέμπουν στις ηχογραφήσεις των αρχών του αιώνα στη Σμύρνη και την Πόλη. Mαζί με αυτά υπάρχουν και άλλα τραγούδια, καθαρά τοπικού ρεπερτορίου, ενώ κυριαρχούν οι χορευτικοί σκοποί και ιδιαίτερα οι καρσιλαμάδες, τα συρτά και τα ζεϊμπέκικα. Στις ορχήστρες εκτός από τα βιολιά, τα σαντούρια και τις κιθάρες συναντούμε κλαρίνα και χάλκινα πνευστά, τις μπάντες με τα «φυσερά» οι οποίες κυριαρχούσαν στο νησί μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Eπίσης, έχουν καταγραφεί γκάιντες, που αποτελούν μοναδική ίσως περίπτωση στο Aιγαίο. H καλαίσθητη έκδοση, συνοδεύεται από έγχρωμο δίγλωσσο πολυσέλιδο φυλλάδιο, με σπάνιες παλαιές φωτογραφίες, αναλύσεις για τη μουσική και τον χορό, χάρτες, τους στίχους, και σχόλια για τα τραγούδια.