Ο ουρανός της ξενιτιάς
Εξώφυλλο/εικαστικό: Δερέ, Σοφία
Επιμέλεια: Δερέ, Σοφία
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-618-84420-6-1
Εκδόσεις ΔΕΡΕ, Αθήνα, 7/2020
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
€ 15.00 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Χαρτόδετο
21 x 14 εκ, 360 σελ.
Περιγραφή

«Σκυφτές περπατούσαν και ούτε κοίταζαν τον ουρανό που έλαμπε και έκανε τα λουλούδια πιο όμορφα από πριν, και ούτε σκέφτονταν τίποτε άλλο, παρά μόνο εκείνον, που ήταν τόσο διαφορετικός από τα δικά τους παλικάρια. Καημός μεγάλος μπήκε στις καρδιές τους και οι μέρες κύλησαν βουβές. Οι νύχτες ήταν μυστηριακές και γεμάτες προσμονή. Ο Νικολής κυκλοφορούσε στο μυαλό τους όπως το αίμα κυκλοφορούσε στις φλέβες τους. Γοργά, δυνατά, άτακτα! Τα όνειρά τους πλανήθηκαν σε κείνους τους τόπους, τους μακρινούς, στο μυαλό τους στήθηκαν εικόνες ωραίες και η ζωή τους πήρε άλλο χρώμα.
Μικρό το χωριό για να χωρέσει όνειρα πλασμένα σε καρδιές που λαχταρούσαν άλλη ζωή και άλλους άντρες.
Όμορφους, καλοντυμένους, ευγενικούς, που ήξεραν να μιλάνε καλά και να διηγούνται ωραία πράγματα.
Αχ, πόσο γρήγορα το ωραίο ή και το διαφορετικό σε τραβά προς το μέρος του! Πόσο πολύ ξυπνά μέσα σου πόθους και λαχτάρες και σε βασανίζει! Κι ύστερα το κακό είναι ότι δεν μπορείς να δεχτείς τίποτε από ό,τι έχεις ως τότε δει και ζήσει!
Εκεί στεκόντουσαν οι κοπέλες του χωριού και δεν μπορούσαν να σκεφτούν τα βάσανα και τις δυσκολίες που βρήκε, σαν βράχους, μπροστά του το μικρό παιδί, σαν ξεκόλλησε από την αγκαλιά της μάνας του. Και μήτε έβαζαν με το νου τους τι τράβηξε, ώσπου να φτάσει ως εκεί που στα μάτια τους φάνταζε παράδεισος.»

Κλείνοντας το βιβλίο «Ο ουρανός της ξενιτιάς»,
ένιωσα πως τελείωσε μια μυσταγωγική ανάγνωση,
όπου η συγγραφή συναντήθηκε με τον λυρισμό και την αξία της απλότητας. Με περισσή αξιοπρέπεια και σεβασμό στη μνημοσύνη η συγγραφέας πλάθει την ιστορία ενός ανθρώπου, χαρίζοντας μας πλούσιους καρπούς απ’ την ανάγνωση. Με βάθος σε κάθε σκέψη της, σε κάθε ψηλάφισμα της κάθε λέξης της, μας οδηγεί στην οδό της τόλμης, της αγάπης και της πίστης. Γιατρεύει τα σημάδια της προδοσίας και μετουσιώνει μια απλή ζωή σε σοφή και ουσιώδη. «Ο ουρανός της ξενιτιάς» δεν είναι άλλη μια ιστορία μετανάστευσης, είναι ένα οδοιπορικό ποίησης μέσα από μνήμες της συγγραφέως που κατατίθενται στο χαρτί σαν θείο δώρο που μας επιτρέπει να συζητούμε, να κρίνουμε, να αιτιολογούμε, να προβλέπουμε και να προλαμβάνουμε, γιατί η μνήμη αποτελεί το θεμέλιο του πολιτισμού. Ο Σεφέρης έγραψε πως σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν, είναι σαν να σβήνεις κι ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον.

Η Μνημοσύνη -Ελληνίδα Θεά της μυθολογίας μας- είναι η μητέρα των μουσών, αυτή που έδινε δύναμη και εξουσία στον λόγο των ποιητών και των βασιλιάδων. Η Αλίκη Οικονόμου – Γιωτάκου με τον «Ουρανό της ξενιτιάς», μαρτυρά τη σχέση της με την Κλειώ, την Μούσα της ιστορίας. Περιπλανιέται στο χρόνο φορώντας για σκάφανδρο την αισιοδοξία κι αφήνοντας πίσω της την φτώχια και το άδικο. Με απόλυτη αυτοκυριαρχία στο συναίσθημα που της γεννάται γράφοντας, μας διδάσκει υπομονή κι επιμονή. Πίστη και αγάπη την οδηγούν στην επιφάνεια του ωκεανού της ζωής, εκεί όπου άλλοι συνταξιδιώτες βυθίζουν της ζωής τους το ναυάγιο.

Σοφία Δερέ