Ιλιάς
Ραψωδίες Α-Μ
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-960-325-850-6
Άγρα, Αθήνα, 12/2009
Ελληνική, Νέα
€ 49.77 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Σκληρόδετο
23 x 16 εκ, 570 γρ, 296 σελ.
τ. 1 από 2
Ελληνική, Αρχαία (γλώσσα πρωτοτύπου)
Περιγραφή

Ο Δ.Ν Μαρωνίτης προσφέρει τις 12 πρώτες ραψωδίες από την Ιλιάδα, το μεγάλο έπος του Ομήρου, μετά την ιστορική πλέον μετάφρασή του της Οδύσσειας. Είναι η πρώτη μεγάλη μετάφραση που γίνεται μετά τη μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή. Ο δεύτερος τόμος, με τις άλλες δώδεκα ραψωδίες, προορίζεται να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2010.
`Η Ιλιάδα είναι έπος πολεμικό: δραματοποιεί, ανατέμνει και συμπυκνώνει τον τρωικό πόλεμο σε τέσσερις μάχιμες ημέρες, που καταλήγουν σε ισόπαλη τραγωδία: ο φόνος του Πάτροκλου από τον Έκτορα και ο φόνος του Έκτορα από τον Αχιλλέα σφραγίζονται με ενδεκαήμερη ανακωχή, αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο ηττημένος. Τελικώς ο ιλιαδικός πόλεμος περαιώνεται δίχως νικητές και νικημένους. Αντ` αυτού ο αμοιβαίος σπαραγμός (του Αχιλλέα για τον αγαπημένο εταίρο του, του Πριάμου για τον αγαπημένο του γιό) οδηγεί σε ένα είδος συμφιλίωσης των αντιπάλων, υπογραμμίζοντας συνάμα την τραγωδία του πολέμου.` (Δ.Ν. Μαρωνίτης)
Για τη μετάφραση του έργου με τίτλο Ιλιάς του Ομήρου (Εκδόσεις Άγρα 2010), απονεμήθηκε ομόφωνα στο Δ.Ν. Μαρωνίτη το Βραβείο Απόδοσης Έργου της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στα νέα Ελληνικά. Το σκεπτικό της απονομής του βραβείου αναφέρει:
`Η μετάφραση του Δ.Ν. Μαρωνίτη συνδυάζει την κριτική εγρήγορση και τη φιλολογική γνώση με την ποιητική ευαισθησία. Ο μεταφραστής προσεγγίζει το ιλιαδικό έπος συνομιλώντας τόσο με την αρχαιότητα όσο και με τη νεότερη λογοτεχνική και μεταφραστική παράδοση. Στον διάλογο αυτόν μεταβάλλει γόνιμα τα όρια και των δύο πόλων. Η πρόσληψη της Ιλιάδας μετακινείται από τον δεκαπεντασύλλαβο και τη λαϊκή κουλτούρα, που υπήρξαν αφετηρία για τις μεταφράσεις των Καζαντζάκη και Κακριδή, προς τον ελληνικό μοντερνισμό, αναγνωρίζοντας ότι η στροφή προς την αρχαιότητα είναι ταυτόχρονα νεοελληνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια. Η προφορικότητα του μεταφραστικού λόγου επιτρέπει τη δυημιουργική συνάντηση με το ομηρικό παρελθόν, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει καθοριστικά στην αναγνωστική απόλαυση.`


[Απόσπασμα από κείμενο σε ιστοσελίδα του εκδότη]